جا به جا شدن پروتز سینه یکی از نگرانی های شایع در میان افرادی است که تصمیم به انجام جراحی زیبایی سینه گرفته اند یا این عمل را پشت سر گذاشته اند. طبیعی است که بعد از صرف هزینه ، تحمل دوران نقاهت و امید به داشتن ظاهری زیباتر ، بروز هرگونه تغییر غیرمنتظره مانند تغییر شکل یا جا به جایی پروتز می تواند استرس زا و نگران کننده باشد. بسیاری از بیماران در چنین شرایطی دچار ترس از نیاز به عمل مجدد ، درد یا حتی تأثیر منفی بر اعتماد به نفس خود می شوند. آگاهی از علائم ، دلایل و راه های درمان این عارضه می تواند تا حد زیادی آرامش خاطر ایجاد کند و از شدت نگرانی ها بکاهد. خبر خوب این است که در بسیاری از موارد با تشخیص به موقع و مراجعه به جراح متخصص ، امکان اصلاح جابهجایی پروتز و بازگشت به نتیجه ای طبیعی و رضایت بخش وجود دارد. در این مقاله تلاش کرده ایم با زبانی ساده و همدلانه ، مهم ترین نکات درباره جابجایی پروتز سینه را مرور کنیم.
علائم جا به جا شدن پروتز سینه
علائم جا به جایی پروتز سینه بسته به شدت و جهت جابجایی می تواند متفاوت باشد اما معمولا بیماران تغییراتی را در ظاهر یا احساس سینه تجربه می کنند. مهم ترین نشانه ها عبارتند از:
- یکی از شایع ترین نشانه های جا به جا شدن پروتز سینه ، نامتقارن شدن یا غیرطبیعی شدن ظاهر سینه ها است.
- ممکن است یک سینه بالاتر ، پایین تر یا متمایل به بیرون/داخل به نظر برسد.
- در برخی موارد سطح سینه ناهموار یا غیرقرینه می شود و شاهد ایجاد فرورفتگی یا برآمدگی غیرطبیعی خواهید بود.
- نوک سینه ها یا نیپل ها ممکن است هم سطح نباشند یا جهتشان تغییر کند.
- احساس فشار یا کشیدگی غیرعادی در بافت سینه
- درد یا ناراحتی هنگام لمس یا حرکت ، مخصوصاً در ورزش یا فعالیت های بدنی
- در برخی موارد شدید احساس حرکت پروتز در زیر پوست
- تغییر جای اسکار یا خطوط جراحی نسبت به محل اولیه
- احساس شلی یا ناپایداری در سینه
توجه : همه تغییرات ظاهری الزاماً به معنای جا به جا شدن پروتز نیست. مشکلات دیگری مثل کپسولار کانترکچر یا عوارض بافتی هم می توانند علائمی مشابه ایجاد کنند. بنابراین تشخیص قطعی فقط با معاینه بهترین جراح سینه و تصویربرداری ممکن است.
تفاوت علائم پارگی و جا به جا شدن پروتز سینه
وقتی پروتز دچار پارگی می شود ، معمولا فرد با تغییرات ناگهانی یا تدریجی در شکل و حجم سینه مواجه می شود ؛ به ویژه در پروتزهای آب نمکی ، سینه به سرعت خالی شده و کوچکتر می شود. در پروتزهای سیلیکونی ممکن است تغییر شکل آهسته تر و نامحسوس تر باشد اما سفتی ، درد ، التهاب یا احساس برجستگی غیرعادی در اطراف پروتز دیده می شود. در مقابل ، جا به جا شدن پروتز سینه بیشتر با تغییر مکان ظاهری سینه همراه است ؛ به طوری که یکی از سینه ها بالاتر ، پایین تر یا متمایل به طرفین قرار می گیرد و نامتقارنی مشخص ایجاد می شود. برخلاف پارگی که معمولا با تغییر حجم یا نشت ماده همراه است ، در جا به جایی اغلب شکل و موقعیت سینه تغییر می کند و ممکن است بیمار احساس فشار ، کشیدگی یا حرکت غیرعادی پروتز در زیر پوست داشته باشد. به بیان ساده ، پارگی بیشتر با تغییر بافت و محتویات پروتز شناخته می شود ، در حالی که جا به جایی بیشتر خود را با تغییر محل و فرم ظاهری سینه نشان می دهد.
برای مشاوره و تعیین وقت با دکتر هادیزاده فرم تماس زیر را پر کنید
Oops! We could not locate your form.
دلایل جا به جا شدن پروتز سینه بعد از عمل
جا به جا شدن پروتز بعد از عمل می تواند به دلایل مختلفی اتفاق بیفتد و شدت آن به شرایط هر فرد و نوع جراحی بستگی دارد. برخی از مهم ترین علل این عارضه عبارتند از:
- عدم رعایت مراقبت های بعد از عمل : انجام فعالیت های سنگین ، ورزش های شدید یا خوابیدن در وضعیت های نامناسب می تواند در هفته های ابتدایی باعث حرکت پروتز شود.
- انتخاب نادرست سایز پروتز : اگر پروتز خیلی بزرگ تر از فضای ایجاد شده در سینه باشد ، احتمال جا به جا شدن پروتز سینه و افتادگی افزایش می یابد.
- ضعف یا شلی بافت و عضلات سینه : در افرادی که بافت یا عضله کافی برای نگه داشتن پروتز ندارند ، امکان حرکت آن بیشتر است.
- ایجاد حفره جراحی بزرگ تر از حد لازم : اگر حفره ای که جراح برای قرار دادن پروتز ایجاد می کند بیش از اندازه باشد ، پروتز می تواند آزادانه حرکت کند.
- ضربه یا فشار مستقیم به سینه : آسیب های ناگهانی مانند زمین خوردن یا ضربه هنگام ورزش می تواند موجب جابجایی پروتز شود.
- تغییرات طبیعی بدن در طول زمان : افزایش یا کاهش وزن شدید ، بارداری یا روند پیری می تواند بر موقعیت پروتز اثر بگذارد.
- انقباض یا شلی کپسول اطراف پروتز : بدن بعد از عمل یک لایه بافتی به نام کپسول اطراف پروتز می سازد ؛ اگر این لایه بیش از حد سفت یا برعکس خیلی شل شود ، ممکن است جابجایی اتفاق بیفتد.
مدت زمان لازم برای ثابت شدن پروتز سینه بعد از عمل
به طور معمول پروتز سینه بلافاصله بعد از عمل در جای خودش قرار می گیرد ، اما به دلیل وجود تورم ، سفتی عضلات و بافت های اطراف ، ظاهر سینه در هفته های اول طبیعی و ثابت نیست. روند جا افتادن یا همان ثابت شدن پروتز معمولا چند مرحله دارد:
در دو تا چهار هفته اول ، تورم و التهاب باعث می شود پروتز بالاتر از جای طبیعی خود دیده شود و سینه ها سفت تر باشند. از حدود هفته ششم تا سه ماهگی ، بافت اطراف نرم تر می شود و پروتز به تدریج در موقعیت درست پایین می آید. در بیشتر بیماران ، نتیجه پایدار و فرم نهایی سینه بین سه تا شش ماه بعد از عمل قابل مشاهده است. البته این مدت زمان می تواند بسته به نوع پروتز سیلیکونی یا آب نمکی ، محل قرارگیری آن زیر عضله یا روی عضله ، وضعیت بافت سینه ، و حتی میزان رعایت مراقبت های بعد از عمل متفاوت باشد. در مجموع می توان گفت که ایمپلنت سینه معمولا طی چند ماه در جای خود ثابت می شود اما قضاوت قطعی در مورد فرم نهایی بهتر است بعد از گذشت حداقل شش ماه انجام شود.
ورزش های ممنوع بعد از عمل پروتز سینه برای جلوگیری از جابجایی
بعد از عمل ، برخی حرکات و ورزش ها به دلیل فشار مستقیم روی عضلات قفسه سینه یا وارد کردن ضربه به سینه ها می توانند خطر جابجایی پروتز سینه را افزایش دهند. بنابراین بهتر است بیماران تا زمان تأیید پزشک از انجام آنها خودداری کنند. مهم ترین ورزش های ممنوع به صورت موردی عبارتند از:
- پرس سینه با وزنه یا دستگاه (Bench Press)
- شنا (Push-up)
- بارفیکس و حرکات کششی سنگین بالاتنه
- شنا در آب خصوصاً کرال سینه و کرال پشت در ماه های اول
- ورزش های رزمی و برخوردی مثل بوکس ، کیک بوکسینگ یا جودو
- دویدن های پرتحرک یا پرشهای شدید مانند ایروبیک پرشی یا طناب زدن بدون سوتین ورزشی مناسب
- تمرینات وزنه برداری برای عضلات سینه و شانه در ماه های ابتدایی
- یوگا یا حرکات کششی عمیق قفسه سینه ، حرکاتی که دست ها بیش از حد باز می شوند
معمولا بعد از گذشت ۶ تا ۸ هفته با تأیید پزشک می توان ورزش های سبک و کم فشار را شروع کرد و بازگشت به فعالیت های شدیدتر به صورت تدریجی و تحت نظر جراح انجام می شود.
روش اصلاح جا به جا شدن پروتز سینه
کپسولوتومی (Capsulotomy)
در این روش ، جراح با ایجاد برش در کپسول بافتی که اطراف پروتز تشکیل شده ، فضای بیشتری برای حرکت و تنظیم پروتز فراهم می کند. این کار معمولا در مواردی به کار می رود که سفتی یا انقباض کپسول باعث تغییر موقعیت پروتز شده باشد. کپسولوتومی می تواند به پروتز اجازه دهد به جایگاه طبیعی خود برگردد و ظاهر سینه متقارن تر شود. این روش نسبتاً ساده تر از تعویض کامل پروتز است اما در همه بیماران قابل استفاده نیست و بسته به وضعیت بافت و میزان جابجایی پروتز سینه تصمیم گیری می شود.
کپسولورافی (Capsulorrhaphy)
در این تکنیک برای اصلاح جا به جا شدن پروتز سینه ، جراح بخشی از کپسول اطراف پروتز را بخیه می زند تا فضای داخلی محدود شده و پروتز در جای مناسب ثابت بماند. کپسولورافی بیشتر برای مواردی کاربرد دارد که حفره جراحی بیش از اندازه بزرگ بوده یا پروتز بیش از حد حرکت کرده است. این روش با ایجاد یک جیب محکم تر باعث می شود پروتز در موقعیت درست خود قرار بگیرد. اغلب جراحان این عمل را همزمان با تقویت بافت اطراف یا استفاده از مش های حمایتی انجام می دهند تا احتمال جابجایی مجدد کاهش یابد. نتیجه معمولا رضایت بخش و پایدار خواهد بود.
تعویض پروتز با سایز مناسب تر
گاهی دلیل جابجایی پروتز سینه ، انتخاب سایز بزرگ تر از حد مناسب با بافت سینه بیمار است. در این حالت ، اصلاح جابجایی تنها با تعویض پروتز به اندازه ای متناسب تر امکان پذیر است. پروتز کوچکتر و هماهنگ تر با فضای ایجاد شده ، راحت تر در جای خود ثابت می ماند و فشار کمتری به بافت اطراف وارد می کند. تعویض پروتز معمولا همراه با اصلاح جیب سینه انجام می شود تا خطر جابه جا شدن پروتز سینه مجدد کاهش یابد. این روش می تواند علاوه بر بهبود موقعیت ، نتیجه ای طبیعی تر و هماهنگ تر با فرم بدن ایجاد کند.
تغییر محل قرارگیری پروتز از روی عضله به زیر عضله یا برعکس
در برخی بیماران ، جا به جا شدن پروتز سینه به صورت مکرر به دلیل ضعف بافت یا مشکلات موقعیت اولیه رخ می دهد. در این شرایط ، جراح ممکن است محل قرارگیری پروتز را از روی عضله به زیر عضله یا برعکس تغییر دهد. به عنوان مثال ، اگر پروتز روی عضله قرار داشته و حرکت زیادی داشته باشد ، می توان آن را به زیر عضله منتقل کرد تا حمایت بیشتری داشته باشد. برعکس ، در برخی موارد انتقال از زیر عضله به روی عضله می تواند مشکل را برطرف کند. این تغییر جایگاه ، تعادل بهتری ایجاد کرده و احتمال جابجایی مجدد را کاهش می دهد.
استفاده از مش های زیستی یا مصنوعی (Biologic/ Synthetic Mesh)
در موارد پیچیده تر یا زمانی که بافت سینه قدرت کافی برای نگهداری پروتز ندارد ، از مشهای زیستی یا مصنوعی استفاده می شود. این مش ها مانند یک توری عمل کرده و پروتز را در جای مناسب نگه می دارند. علاوه بر تثبیت پروتز ، به مرور زمان با بافت طبیعی بدن یکپارچه شده و حمایت ماندگار ایجاد می کنند. استفاده از مش معمولا در جراحی های ترمیمی یا برای بیمارانی توصیه می شود که چند بار دچار جا به جا شدن پر.تز سینه یا عوارض مشابه شده اند. این روش گرچه پیچیده تر است اما احتمال موفقیت و ماندگاری نتایج را بسیار افزایش می دهد.
